»» به قلم حسین قدیانی
اف بر شما که نان "سید" را می خورید و سنگ ابتذال را به سینه می زنید
من امسال عید به عشق مرتضای آوینی و به لج مک لوهان یک ماه پاره خریدم که جنوب را مثل آینه می گیرد. ماه پاره من فقط یک کانال نشان می دهد؛ کانال کمیل. مجری شبکه ماه پاره ای من اشعار مرحوم "ابالفضل سپهر" است به خصوص اشعارش در وصف کانال کمیل. کمیل نام برادر علی است که در آغوش هم در عملیات فتح المبین به شهادت رسیدند و کانال چهار دارد در سال گرد این عملیات به جای روایت فتح، مستند مارادونا را نشان می دهد؛ لاکردار عجب گلی زد به انگلیس. دست خدا گاهی از آستین مارادونای پر حاشیه بیرون می آید و توپ را وارد دروازه انگلیس می کند ولی دست خدا از آستین خواص بی بصیرت بیرون نمی آید. بعد از عاشورا اما دست خدا وقف دو آستین خالی یل ام البنین شد. قمر بنی هاشم از هر دو دستش گذشت تا جز دست خدا دستی از آستینش بیرون نیاید. عجب شعاری است این شعار "ابالفضل علمدار خامنه ای نگهدار". آقایان! ما شما را در نوروز با خامنه ای در مشهد دیدیم اما شما که این قدر "آقا" را دوست دارید در این 8 ماه کجا بودید؟ با خامنه ای فقط نوروز به مشهد نروید؛ اگر راست می گویید روز خطر همسفر ایشان باشید در کربلا. شما حاجی فیروزهای چسبیده به نوروز آخرین بار کی به BBC گل زدید؟ لیونل، "مسی" است و دیگو، "طلایی" اما آقایی که امسال کانال 2 نشان داد رفته جنوب، همان بهتر کت تنش نبود؛ دست خدا تنها از آستین اخلاص بیرون می آید. از آستین عباس. شما یک پای تان در جنوب است و یک پای تان در شمال. شما برای رئیس جمهور شدن چرا دارید خودتان را می کشید؟ شما هم رای اصحاب یمین را می خواهید و هم رای اصحاب یسار؟ هم می خواهید با یار باشید و هم با اغیار؟ ولله انتخابات ریاست جمهوری، سه سال دیگر است و شما خیلی زود تبلیغات را شروع کرده اید. چه خبر است؟ اصلا شما را چه به فکه؟ "به طواف فکه رفتم به کانال کمیل رهم ندادند/ که تو در این 8 ماه جنگ نرم چه کردی، به درون فکه آیی"؟ من مانده ام شما نقره ای ها با چه رویی رفتید طلائیه؟ رفتید به شهدا چه بگویید؟ رفتید به شهدا بگویید که ما به جای ولایت فقیه پشتیبان ولایت مترو بودیم تا ویلای آقازاده سقوط نکند؟ رفتید به شهدا بگویید تنگه احد را فروختیم به تونل توحید؟ رفتید به شهدا بگویید که ما کانال کمیل را فروختیم به کانال 3، از بس که فوتبال نشان دادیم؟ رفتید به شهدا بگویید آخر سال80 تا ویژه نامه در آوردیم که هیچ کدامش اشاره به این 8 ماه فتنه نداشت؟ راستی رفتید به شهدا چه بگویید؟ آقایان! آن لحظه ای که شما داشتید بازی اینتر میلان را پخش می کردید، صهیونیست ها در زمین غصبی داشتند با همان سیستم سنتی BBC دمار از ترمینال غزه درمی آوردند. الان اسرائیل رسیده به محوطه 18 قدم قدس و سازمان ملل دارد خطای کودک فلسطینی روی تانک مرکاوا را می گیرد. قبله اول دست اسرائیل است و قبله دوم دست آمریکا و ما به جای اینکه دست مان به دامان قبله عالم امکان دراز باشد، دراز به دراز افتاده ایم جلوی تلوزیون و داریم از شبکه یک می زنیم شبکه 2، از شبکه 3 می زنیم شبکه 4، از شبکه 4 می زنیم شبکه 5، از شبکه 5 می زنیم شبکه 6 و بعد همین مسیر را بر می گردیم عقب و همین که از امن بودن اوضاع کشور مطمئن شدیم، ماه واره را روشن می کنیم؛ 2500 کانال که هیچ کدام شان کانال کمیل نیست. یادتان هست که گفتم؛ "اگر دست خدا در دست خامنه ای نیست پس چرا این همه ماه وراه حریف این ماه پاره ما نمی شود"؟ این را گفتم ولی این روزها سالگرد شهادت آوینی است. کجایی سید مرتضی که ببینی ما برای دهکده جهانی مک لوهان چه شهروندان مطیعی شده ایم. از خود بی خود می شویم جلوی ماه واره. علی هم وقتی نماز می خواند متوجه گذر عمر نمی شد. آیا ما شیعه مرتضی علی هستیم یا شیعه سونی اریکسون؟ یعنی قبله ما ماه واره است؟ پس ماه پاره چه می شود؟ پس قبله اول چه می شود؟ تو به من بگو برادر! کجا مست می کنی، تا به تو بگویم قبله ات کجاست! می دانم این روزها کمی نوشته هایم به تلخی می زند. می دانم اما در 8 سال دفاع مقدس هر کجا در باد غرور پیروزی خوابیدیم، لاجرم کارمان به شکست منتهی شد. من امروز متاسفانه بوی غرور استشمام می کنم. بوی غرور عبور از فتنه. السلام علیک یا حاجی فیروز. دهکده جهانی اما بعید می دانم اجازه ثبت جهانی کانال کمیل را بدهد. خوش به حالت نوروز که همه از نوروز فتح المبین می گویند و هیچ کس از بسیجیان فتح المبین سخن نمی گوید. آری، بسیجی، غریب است. "کانال کمیل" حتی نام هیچ کدام از کانال های رسانه ملی جمهوری اسلامی هم نیست. دار و ندار ما همین روایت فتح است که این روزها متاسفانه رفته روی مین. جالب است؛ کتاب فروشی "روایت فتح" هیچ کتابی از آوینی ندارد. آوینی مرگ آگاه بود و آن مین در زمین نیز خوب می دانست رسالتش چیست لیکن اینجا در همین نزدیکی شاید در خانه خود آوینی، قتل عمد اتفاق افتاده است و عده ای از نزدیکان خود سید دارند کتب آوینی را هل می دهند سمت مین. کسانی که می خواهند در دهکده جهانی، همشهری 24 ساعته ابتذال باشند داماد مک لوهان هستند نه فامیل آوینی. نمی توان نان آوینی را خورد و سنگ آئینی غیر از "هنر متعهد" را به سینه زد. نه! به ما نگویید آوینی با کیهان دشمنی داشت پس دوست بریده ها بود. آوینی همان کسی بود که می گفت: "در جمهوری اسلامی همه آزاد هستند الا بچه حزب اللهی ها". نه! به ما نگویید مرتضای جوان در عصر حدیث نفس با چه جوانکانی نشست و برخاست می کرده است. او خود آمارش را به ما داده و گفته است که از یک راه طی شده آمده است. نه! به ما نگویید اگر آوینی زنده بود همین شماها تکفیرش می کردید. او خود به این سئوال هم پاسخ داده است؛ آوینی الان بر کرانه ازلی و ابدی وجود بر نشسته است و ما داریم او را تجلیل می کنیم. من البته به این وجیزه راضی نخواهم شد. قصه آوینی را مجزا باید نوشت. من خواهم نوشت که آوینی یوسف زیبا رویی بود که شما در حقش نابرادری کردید و افکار او را به چاه انداختید. خواهید دید. "روایت فتح" نباید اجازه دهد این مثلا نزدیکان آوینی، صدای این شیدای حق را روی مین بفرستند. متولی آثار سید شهیدان اهل قلم، خون شهیدانی است که آوینی، راوی فتح شان بود. آن کس که برادری اش را اثبات نکرده نباید طلب ارث کند. ما "روایت فتح" را به "فردایی دیگر" نخواهیم فروخت. برای ما فقط یک آوینی محترم است؛ "سید مرتضی". آوینی راوی خون پدر من بود؛ متولی روایت فتح، وصیت نامه شهداست. ما اگر خمینی بت شکن را در قامت ناساز و بی اندام موسسه تنظیم فروکاستیم، به نزدیکان آوینی هم اجازه مصادره کردن راوی فتح را خواهیم داد. آوینی، نام خانوادگی هیچ کس نیست، ناموس ماست. ما یک جنگ داشتیم و یک راوی فتح. مرتضی مال ماست. مرتضی مال همه ایرانیان است. موسسه روایت فتح اگر کاری نکند و جلوی زیاده خواهی شما را نگیرد، ما برای روایت فتح خون پدران مان، مطمئن باشید داغ اجازه گرفتن از شما را به دل تان خواهیم گذاشت. خواهید دید. گفت: نازنینی تو ولی در حد خویش!
